ΚΙΣΣΑΜΙΤΕΣ

ΝΕΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΙ 2010

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ
Tο Eλληνικό Kέντρο Φωτογραφίας προκηρύσσει την 18η Πανελλήνια Έκθεση Φωτογραφίας «Nέοι Έλληνες Φωτογράφοι 2010» και απευθύνει πρόσκληση σε νέους δημιουργούς που επιθυμούν να λάβουν μέρος, να υποβάλλουν την εργασία τους προς αξιολόγηση. H έκθεση θα πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο του 2010, στο πλαίσιο του Athens Photo Festival 10. Στόχος της διοργάνωσης είναι να διευκολύνει την πρόσβαση νέων φωτογράφων στην καλλιτεχνική σκηνή και την ανάδειξη του έργου τους στο ευρύτερο κοινό.
Kάθε ενδιαφερόμενος θα πρέπει να "κατεβάσει" και να διαβάσει τη σχετική προκήρυξη και να συμπληρώσει δήλωση συμμετοχής. Η υποβολή του υλικού θα γίνεται αποκλειστικά σε ψηφιακή μορφή, μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος υποβολής ή ταχυδρομικά σε CD-Rom.
Οι δηλώσεις συμμετοχής και το φωτογραφικό υλικό θα πρέπει να υποβληθούν έως την Κυριακή 1 Αυγούστου 2010.
Δηλώσεις συμμετοχής......    http://www.hcp.gr/news.html

ΔΥΣΚΟΛΗ ΩΡΑ

Αυτό θα πει άνθρωπος: να πονάς, ν’ αδικιέσαι, να παλεύεις και να μην το βάνεις κάτω!
Αν ήταν να με ρωτούσαν ποιος δρόμος πάει στον ουρανό, θ’ απαντούσα: ο πιο δύσκολος.
Μεγάλη κολυμπήθρα τα δάκρυα, παιδί μου… Θα βρούμε, εκεί που πάμε, το Θεό. Και θα τον βρούμε, όχι όπως τον παριστάνουν όσοι δεν τον είδαν ποτέ τους, ένα ροδομάγουλο γέρο, που κάθεται μακάρια σε πουπουλένια σύννεφα και προστάζει. Μα σα μικρή φωνή που τινάζεται από τα σωθικά μας και σηκώνει πόλεμο.
Χαίρουμαι, άνθρωπος είμαι, όταν μου τύχει ένα καλό, μα πιο πολύ χαίρουμαι όταν πλακώσει η δύσκολη ώρα! Γιατί λέω: τώρα θα δείξεις, παπα-Φώτη, αν είσαι άντρας αληθινός ή κουνέλι.
Όταν πολυσυχάσει το νερό, βουρκιάζει, όταν πολυσυχάσει η ψυχή, βουρκιάζει.
Και στο πιο μικρό πετραδάκι, και στο πιο ταπεινό λουλούδι, και στην πιο σκοτεινή ψυχή, βρίσκεται ολάκερος ο Θεός!   ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ 

20 ΜΑΙΟΥ 1941

''Χίτλερ να μην το καυχηθείς πως πάτησες την Κρήτη, ξαρμάτωτη την ήβρηκες και λείπαν τα παιδιά της. Στα ξένα επολεμούσανε πάνω στην Αλβανία, μα πάλι πολεμήσανε

Οι Κρητικοί όταν βρίσκονται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, έχουν πάνω τους κάτι το μυθώδες. Φαντάζουν σαν μυθικοί ήρωες. Είναι τόσο υπερήφανοι την τραγική εκείνη ώρα του θανάτου, που όποιος δει, είναι αδύνατο να μην θαυμάσει. Πολλές φορές όταν επρόκειτο να γίνουν εκτελέσεις, άφηνα το γραφείο μου κι έβγαινα στο μπαλκόνι, μόνο και μόνο να τους θαυμάσω. Σε κανέναν άλλο λαό δεν είδα τέτοια περιφρόνηση για τον θάνατο και τέτοια αγάπη για την ελευθερία"
Αλεξάντερ Αντρέ, Διοικητής Κρήτης

XANIA 1905

Το τέμενος Κιουτσούκ (μικρού) Χασάν ή Γιαλί Τζαμισί (τζαμί του γιαλού) στα Χανιά, όπως επικράτησε να λέγεται, αποτελεί λαμπρό δείγμα ισλαμικής τέχνης της Αναγέννησης, ήταν έργο Αρμενίου αρχιτέκτονα, που είχε κατασκευάσει και άλλο όμοιό του στο χωριό Σπανιάκο του Σέλινου Χανίων. Το τζαμί, στην αυλή του οποίου υπήρχαν φοινικόδεντρα και τάφοι πασάδων και γενιτσάρων, σταμάτησε τη λειτουργία του το 1923 και σήμερα είναι αναπαλαιωμένο, χωρίς όμως τον μικρό αλλά γραφικό μιναρέ του που κατεδαφίστηκε το 1920

Στις δυό τελευταίες φωτογραφίες φαίνεται ο μικρός μιναρές του Γιαλί Τζαμισί!

http://thodorikorfi.blogspot.com/

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΣΟΥ ΕΠΟΧΗ...

Απ’ την παλιά σου εποχή τίποτε δεν σου μένει
και κάθε μέρα κι από μια ανάμνηση σου σβήνει
οι πιο αρχαίοι σου κάτοικοι περνούνε πια για ξένοι
και θαύμα πως εσώθηκαν μέσα στα τόσα νέα
οι Άγιοι Θεόδωροι και η Καπνικαρέα.
Φαντάζομαι τον πληθυσμόν δεκαπλασιασμένον,
τον σύμπαντα ελληνισμόν εδώ συγκεντρωμένον,
και ούτε ένας κάτοικος εις την λοιπήν Ελλάδα.
Να μην υπάρχουν Θεσσαλοί, Κρήτες, Μυτιληναίοι,
και να γενούμε όλοι μας πολίται Αθηναίοι. 
ΣΟΥΡΗΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Γιάννης Γεωργιάδης

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

 Ώστε να ζω, θα ζεις κι εσύ, σ' αρέσει δε σ' αρέσει,
για δεν αφήνω πλάι σου, άλλη να πάρει θέση....

Καρδιά απού ξέρει ν' αγαπά, λησμονημένη αντέχει, 

δεν ανυμένει νιές χαρές, μα ζει μ' αυτές που έχει......

Σ' ένα ανοιγόκλεισμα μαθιού, η σκέψη μου προφταίνει,
ιστό από κλωστή χρυσή, γύρω σου να υφαίνει....

Ώστε να ζεις, θα ζω κι εγώ και θα 'σαι μες το νου μου,
το μαύρο τ' ανεξίτηλο, ενός παλιού καϋμού μου.....

Οι υπέροχες μαντινάδες είναι της φίλης  Στέλλας Καρτάκη

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Ο Ήλιος χρύσωσε, νέφη, βουνά, λαγκάδια,

Η γη μας παραδόθηκε, στα φλογερά του χάδια

Σαν μια παρθένα, έρωτα νιώθει ανατριχίλα

Διαμάντια οι στάλες έγιναν της ψεσινής βροχής

Φιλιούνται τ' αγριολούλουδα και των δέντρων τα φύλλα.

Ξεμούδιασαν τα ζούζουνα, πετάνε στα λουλούδια

Και τα πουλάκια χαιρετούν τον Μάη με τραγούδια

Το σαλιγκάρι έγλειψε κόκκινη παπαρούνα,

Με το τριφύλλι έπαιξε η άσπρη πεταλούδα.

Ο κύκνος καθρεφτίστηκε στου Έβρου τα νερά

Τα νια ζευγάρια στα σπαρτά κρύφτηκαν με χαρά,

Και γω με βήματα βαρειά, χωρίς νιάτα και χάρη,

Ήρθα σαν πρώτα κι έπλεξα Πρωτομαγιάς στεφάνι,

Γύρω απ' τάσπρα μου μαλλιά κι' ένιωσα.. παλικάρι

 Κεραμάρης Παναγιώτης

ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ

Για να τους τιμήσουμε, στήνουμε κενοτάφια, τα γνωστά σαν μνημεία στον Άγνωστο Στρατιώτη. Η συνήθεια αυτή προέρχεται από τους αρχαίους προγόνους μας, που πίστευαν ότι βασανίζονταν οι ψυχές όσων δεν είχαν ταφεί τα σώματα. Η ταφή αυτών που είχαν χαθεί τα πτώματα, γινόταν συμβολικά είτε με την κατασκευή ειδώλου είτε με κενοτάφιο.
Στην Κίσαμο το μοναδικό που έχουμε το έχουμε αφήσει έρμαιο των λαθρομεταναστών που κάθονται γύρω-γύρω και πίνουν τις μπύρες τους!!!

φωτογραφία 1975 

Αντώνης Σκουνακης και Γιάννης Μαρακάκης όρθιοι

Μαρακάκης Μιχάλης, Κατσικανδαράκης Κωστής και Τσιχλάκης Λάκης καθιστοί

ΤΑ ΤΡΑΠΕΖΑΚΙΑ ΕΞΩ

Αφήνοντας στην άκρη τις όποιες γραφικότητες για το «αθάνατο ελληνικό φως», βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τη γραφικότητα και τη γελοιότητα του «φραπεδισμού», και όσο κι αν μας αρέσει να περνάμε τις νύχτες μας σε κλειστά μπαρ .... άμα βγουν τα τραπεζάκια έξω ...όλοι εκεί από ανέκαθεν!!!
 

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΧΑΝΙΩΤΙΚΟΣ

ΚΙΣΑΜΙΚΟΣ 1967

Μια αναπνοή μακρυά από την επίτευξη του στόχου του βρίσκεται η ομάδα μας, όπως και τότε (1967) που κατάφερε τελικά να πάρει το πρωτάθλημα στην Γ' τοπική κατηγορία.
Οι ασπρόμαυρες αλλά επιχρωματισμένες φωτογραφίες του Ανυφαντή από την εποχή εκείνη!!

ΑΓΝΑΝΤΕΥΟΝΤΑΣ

Δεκαετία του 70' ο Νταγκουνόγιαννης αγναντεύει τον κόλπο της Κισάμου. Αριστερά του τα Φαλάσαρνα, και ευθεία μπροστά το ακρωτήρι της Γραμβούσας.
Το "...σήμα κατατεθέν" της τεράστιας αξίας του μεγάλου Ανυφαντή.
Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη από τον Προφήτη Ηλία!

Η ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ

Πριν ξεκινήσει ο Δείπνος, ο Χριστός πήρε μια λεκάνη με νερό και έπλυνε τα πόδια των μαθητών του. Αυτό ήταν μια ενέργεια που έκαναν οι δούλοι της εποχής. Δηλαδή πριν από το φαγητό, έπλεναν τα πόδια των κυρίων τους. Με την πράξη του αυτή ο Ιησούς θέλησε να διδάξει τους μαθητές του και, μέσω αυτών, όλους τους ανθρώπους να είναι ταπεινοί και να υπηρετούν τους συνανθρώπους τους. Το γεγονός αυτό έχει λάβει στις μέρες μας το όνομα Ιερός Νιπτήρας. Σε πολλές περιοχές της χώρας μας, γίνεται αναπαράσταση του Ιερού Νιπτήρα το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης.

Κατόπιν ο Ιησούς κατά την διάρκεια του Μυστικού Δείπνου, και αφού είχε αποχωρήσει ο Ιούδας, παρέδωσε στους μαθητές του, το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Πρόσφερε άρτο λέγοντας: «λάβετε φάγετε τούτο εστί το σώμα μου» και κρασί «πίετε έξ αυτού πάντες τούτο γαρ εστί το αίμα μου το της καινής διαθήκης το περί πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών». Η παράδοση της Θείας Ευχαριστίας τελείωσε με την εντολή: «τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν».
Μετά το πέρας του Μυστικού Δείπνου, ο Ιησούς και οι μαθητές του, μετέβησαν στο Όρος των Ελαιών. Εκεί ο Χριστός προσεύχεται στον Πατέρα του, και τελικά συλλαμβάνεται από τους Ρωμαίους, με την βοήθεια του Ιούδα.

ΚΡΑΤΟΣ ΛΙΓΟΣΤΟ!!

Ποιος είδε κράτος λιγοστό

σ’ όλη τη γη μοναδικό,

εκατό να εξοδεύει

και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,

νά’χει επτά Πρωθυπουργούς,

ταμείο δίχως χρήματα

και δόξης τόσα μνήματα;

Νά’χει κλητήρες για φρουρά

και να σε κλέβουν φανερά,

κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε

τον κλέφτη να γυρεύουνε;

(Γ. Σουρής)
http://sadentrepese.blogspot.com/2010/03/blog-post_6763.html

ΕΟΡΤΗ ΕΡΧΕΤΑΙ

Από φλόγες η Κρήτη ζωσμένη, τα βαριά της σίδερα σπα
και σαν πρώτα χτυπιέται χτυπά και γοργή κατεβαίνει

Με μεγάλο θεόρατο δόρυ όλη νιάτα πετά και ζωή
και σε τόση φωτιά και βοή τρέμουν δάση και όρη

Χτυπά χτυπά της θάλασσας Σούλι χτύπα κόρη γλυκιά του γιαλού
εδώ άντρες παλεύουν αλλού ζουν οι γυναίκες σα δούλοι

Από ‘δω Χανιώτες, Ρεθεμνιότες από 'κει Καστρινοί, Στειακοί
να βουίζει παντού μια βοή στις σπαθιές μας τις πρώτες.

Όπου ρίξει θολή τη ματιά της χίλια όπλα στις ράχες λαλούν
και χιλιάδες πετούν πυροβολούν τουρκομάχοι μπροστά της.

Τιμημένο σπαθί ξεγυμνώνει του σουλτάνου σπαθί δεν γροικά
το βαρύ της το χέρι νικά και η μαθιά της λαβώνει .

ΝΑΥΑΓΟΙ

Μα δε μπορούν κοινοί θνητοί ν’ αγγίξουν την ψυχή τους

Όρθιοι καθώς στέκονται, εν μέσω των βυθών

Κι είναι ένας άνεμος θαρρείς, μια μουσική καθάρια

αλαργινή… κι ένας λυγμός θλιμμένων εραστών.

Γυρεύουν έναν γητευτή... των άστρων ταξιδιώτη

Μια πυξίδα των καιρών, να μάθουν να γυρνούν

Δέσμιοι των προσδοκιών στη νιότη τους την πρώτη

Τις χίμαιρες που άφησαν αιώνια θα ζητούν

Ζουν μες το χθες και πνίγονται, μα αν έρθει μια κραυγή τους

Τη στέλνουν μ ένα τίναγμα στον κόσμο… στη βουή

Τ’ αλλοτινά τους όνειρα ζητούν το στοχαστή τους

Κι εκείνοι ανάξιοι κοιτούν.. ζητούν ανταμοιβή

Ονείρων, πεποιθήσεων διαγεγραμμένο μέλλον

Ένας κλοιός συμπτώσεων… νομοτελειακών

Ξεσκίζοντας τις σάρκες τους, όρθιοι παραμένουν

Κι οι άναρθροι φθόγγοι γίνονται τραγούδια ποιητών…

ΚΟΥΝΕΛΟΜΙΧΑΛΗΣ

Σε ηλικία 10 χρόνων (φώτο) ο πατέρας του τού αγόρασε ένα βιολί από τον Τζανουδοαντώνη από το Πάνω Παλιόκαστρο. Το πρώτο του επίσημο γλέντι έγινε τα Χριστούγεννα του 1942 στο γάμο του Μανώλη Βαρουχάκη, με κουμπάρο τον Γεώργιο Κουτσουρέλη και συνεργάτη τον Μανώλη Καρτσώνη. Όμως το πρώτο του γλέντι είχε γίνει την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1939 στο γάμο του Μανώλη Κατσικανδαράκη από την Καμάρα. Καλεσμένος για να παίξει ήταν ο πατέρας του ο Κουνελοκωστής, αλλά, επειδή δεν έβρισκε λαγουτιέρη, πήρε το γιο του και τον συνόδευσε με τη λύρα του. Σε πολλά γλέντια εκείνη την εποχή το δεύτερο όργανο ήταν η λύρα.

Το πρώτο ταξίδι του με τον Μιχάλη Πολυχρονάκη έγινε στις 20 Νοεμβρίου του 1981. Καλεσμένοι από την Παγκρήτια Αδελφότητα της Νέας Υόρκης. Κάθισαν μέχρι και τις 27 Ιανουαρίου 1982. Στη διάρκεια της παραμονής των έπαιξαν σε διάφορες πόλεις της Αμερικής. Στην Αμερική έκανε συνολικά 8 ταξίδια, με πολύ μεγάλη επιτυχία.

ΖΑΧΟΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ

Ένα μίνι αφιέρωμα στον Σκοπελίτη Ζάχο . Περισσότερες φωτογραφίες, στην δεξιά στήλη μας, αλλά και στο :  http://tsoumpasphotogallery.ning.com/photo/phot /listForContributor?screenName=2fxlwd3diw786