ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ!!!!!

Για να μην ξεχνάμε:
20 Ιουλίου του Προφήτη Ηλία στις Στροβλές -στον Ντάμιαλη
26 Ιουλίου της Αγίας Παρασκευής στα Φαλάσαρνα και στον Κάμπο
28 Ιουλίου της Όσιας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου στα Μεσόγεια
12 Αυγούστου του Αγίου Φωτίου στα Ακτή στα Φαλάσαρνα
15 Αυγούστου της Παναγίας στο Συρικάρι- Κολυμπάρι
24 Αυγούστου του Αγίου Ευτυχίου στα Τσισκιανά
29 Αυγούστου του Άι Γιάννη του Ρηγολόγου στον Γκιώνα
Πανηγύρια που αξίζει να πάτε αν βρίσκεστε στην Κίσαμο τότε !!

ΜΕ ΠΟΣΟΥΣ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΘΗΚΑΝ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΜΟΥ..;

Περπατώ στην Κρήτη...
Που;
Τι σημασία έχει; Μπορεί στ΄Ανώγεια, ή στα Σφακιά, στον Ομαλό, στη Ρέθεμνο να κάνω βόλτα στη Φορτέτζα, ή στην Κνωσό να πηγαίνω ν΄ανάψω ένα κεράκι στο Μίνωα τον παππού μας...

Περπατώ στην Κρήτη, και κοιτώ τα βήματά μου.
Πόσοι άραγε πριν από μένα, να πάτησαν στα ίδια χνάρια;
Με πόσους λιγερόκορμους αρχαίους Κρήτες, απ΄ αυτούς που βλέπω στις τοιχογραφίες στο παλάτι, να διασταυρώθηκαν τα βήματά μου;
Με πόσους αγριεμένους καπεταναίους της επανάστασης; Με πόσους αδούλωτους αγωνιστές; Με πόσους εξεγερμένους της Ενετιάς, πόσοι ανώνυμοι της μάχης της Κρήτης δοξάστηκαν εδώ ακριβώς κάτω απ' τα πόδια μου;
Άλλαξε άραγε η Κρήτη;
ΣΤΕΛΙΟΣ

http://mycreta.blogspot.com/2008/11/blog-post_18.html

ΠΡΩΤΟΜΑΣΤΟΡΕΣ

Ο συρτός χορός και οι μελωδίες του αποτελούν σήμερα το κύριο τμήμα της μουσιχορευτικής παράδοσης της Κρήτης.
Η δυτική Κρήτη και συγκεκριμένα η επαρχία Κισσάμου, κατέχει την μεγαλύτερη πληθώρα συνθέσεων, μέσω των οποίων τα συρτά διασκευάστηκαν, πολλαπλασιάστηκαν και συνεχίζουν να υπάρχουν έως τις μέρες μας. Κυρίως οι μελωδίες οι οποίες συνθέθηκαν μέχρις τις τρεις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα αποτέλεσαν τις κύριες βάσεις ώστε τα συρτά να αποκτήσουν παγκρήτια απήχηση και βέβαια να δημιουργήσουν πλήθος από παρακλάδια αυτών, πολλές φορές δυστυχώς όμως χωρίς να λείπει η εμφανής αντιγραφή ή παραποίηση.
Χάρχαλης και Κουτσουρέλης από τους μεγαλύτερους οργανοπαίκτες της Κισάμου.

Η ΑΣΠΡΗ ΛΙΜΝΗ

Μια όμορφη περιοχή στην δυτική την Κρήτη
κόσμο μαζεύει και ντουνιά από όλο τον πλανήτη.
Ευρίσκεται στα όρια Κισάμου και Σελίνου
και τα νερά της σπάνια καράβια τα μολύνουν.
Ως Λαφονήσι 'ναι γνωστό σ' ολάκερο τον κόσμο
και το νησάκι απέναντι, μυρίζει σαν το δυόσμο.
Η παραλία ξακουστή κι οι κέδροι του επίσης
κι αν δεν το επισκέφθηκες, καιρός να το γνωρίσεις.
Θα σε μαγέψει σίγουρα αυτή η τοποθεσία
και θα γυρίσεις σύντομα, αξίζει η θυσία.
ΕΝΝΙΑΧΩΡΙΑΝΟΣΦώτο 1: Η άγνωστη σε πολλούς άσπρη λίμνη δυτικά του Ελαφονησιού.
Φώτο 2: Η κοχυλοπαραλία στο λαφονησι

ΦΙΛΝΤΙΧΙΟΚΟΚΑΛΕΝΙΑ ΜΟΥ

-Φιλντιχιοκοκαλένια μου και νερατζαχειλού μου
και πέρδικά μου πλουμιστή, κι επήρες τον το νου μου.

-Ντα πέρδικά ’μ’ εγώ;

-Πέρδικα-ν-είσαι, μάθια μου, με τα πετούμενά σου
κι ελάβωσές μου την καρδιά με τα πεισματικά σου.

-Ντα πεισματαρού ’μ’ εγώ;

-Δεν είσαι συ πεισματαρού, μα ’γώ το λόγο λέω
γιατ’ ήκαμες τα μάθια μου και μέρα νύχτα κλαίω.

-Και γιάντα κλαις;

-Κλαίω το το κορμάκι σου απού ’ναι σαν το σύρμα,
στην πόρτα σας δα σκοτωθώ κι έχε το συ το κρίμα!
Λιουδάκης

Φώτο : 1971 Γραμβούσια Ροδουσάκη-Καπής

ΚΙΟΡΟΣ Ο ΝΕΩΤΕΡΟΣ

Στις μέρες μας, τα παραδοσιακά λαϊκά μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται για την απόδοση της κρητικής μουσικής, άλλα σε μεγαλύτερο βαθμό κι άλλα σε μικρότερο, είναι: το λαγούτο, η λύρα, το βιολί, η βιολόλυρα, το μαντολίνο, η κιθάρα, το μπουλγαρί, η μ(π)αντούρα, η ασκομ(π)αντούρα, το χαμπιόλι και το νταουλάκι. Οι τεκμηριωμένες πληροφορίες σχετικά με τη χρονολόγηση της παρουσίας των περισσοτέρων από αυτών στην Kρήτη ανάγονται, κυρίως, στην περίοδο της Bενετοκρατίας, προέρχονται από διάφορες πηγές (εικονογραφικές, φιλολογικές, αρχειακές, αναφορές ιερωμένων της εποχής, απομνημονεύματα, νοταριανά έγγραφα κ.ά.) και αφορούν το νταουλάκι, το χαμπιόλι, τη μ(π)αντούρα, την ασκομ(π)αντούρα, το λαγούτο, το βιολί και την κιθάρα. Για τη λύρα, το μπουλγαρί και το μαντολίνο, τα εμπεριστατωμένα στοιχεία είναι υστερότερα, αρχίζουν από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, ενώ για τη βιολόλυρα γνωρίζουμε ότι είναι όργανο της εποχής του μεσοπολέμου (1920-1940).
Τα πλέον πρωταγωνιστικά όργανα στην κρητική μουσική κ'όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα ήταν το λαγούτο, το βιολί και η λύρα και γι αυτά θα μιλήσουμε σήμερα. Ας δούμε λοιπόν τα τεκμηριωμένα στοιχεία σχετικά με τη χρονολόγηση της παρουσίας και της χρήσης τους στην παραδοσιακή μουσική της Μεγαλονήσου.
H παρουσία του λαγούτου και του βιολιού στην Κρήτη, ανάμεσα στα χρησιμοποιούμενα μουσικά όργανα, επισημαίνεται από το 16ο αιώνα σε πολλές φιλολογικές πηγές.

Στην φωτογραφία (1945) αριστερά ο Πολιός και δεξιά το δισέγγονο του ξακουστού Λουσακιανού Κιόρου (1740-90) , Τριανταφυλάκης Α.

ΦΟΥΡΤΟΥΝΙΑΣΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Φουρτουνιασμένη Θάλασσα και που με ταξιδεύεις ;
Ωχ Μάνα μου και τ' αφρισμένα κύματα άραγε ποιος τα παλεύει ;
Σε κάθε κύμα ένας καημός, κάθε καημός κι' αγκίστρι
Μοιάζει με βάρκα η ζωή, π' όλο σε ξέρα βρίσκει.
Ν.Τσέγκας.

ΦΩΤΟ: Τσέγκας -Πολιουδόγιαννης 1957 Καστέλλι.

ΤΟ ΤΡΙΚΥΚΛΟ ΦΟΡΤΗΓΑΚΗ

Η RELIANT και οι αντιπρόσωποι της την δεκαετία του 70.
Το πρώτο όμως Ελληνικό τρίκυκλο ήταν η BET

Η Βιοτεχνία Ελληνικών Τρικύκλων ιδρύθηκε από τον Πέτρο Κωνσταντίνου και προσανατολίστηκε στην κατασκευή -κυρίως- φορτηγών. Το 1965 σχεδίασε το πρώτο της επιβατικό αυτοκίνητο, ένα τρίκυκλο που βασιζόταν σε κινητήρα μοτοσικλέτας BMW, 125 κ.εκ. Το πρωτότυπο αυτό δεν έφτασε ποτέ στη γραμμή παραγωγής.Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1973, κατασκεύασε το ΒΕΤ 500, που έφερε κινητήρα Fiat 500 κ.εκ., το οποίο παρήχθη όμως σε ελάχιστα κομμάτια. Αντιμετωπίζοντας προβλήματα έγκρισης τύπου, η επιχείρηση σταμάτησε τις δραστηριότητές της το 1976.

Πηγή: hygropyr.blogspot.com

ΚΑΠΕΤΑΝΑΙΟΙ

Ένα τμήμα της ιστορίας της αυτόνομης Κρήτης γράφτηκε από το 1903 έως το 1908 στην Μακεδονία. Ο Μακεδονικός αγώνας έχει αρχίσει και οι Κρήτες ζεστοί ακόμα από τους αγώνες τους για λευτεριά προστρέχουν εθελοντικά να υπηρετήσουν τον αγώνα. Ο Γεώργιος Τσόντος (Καπετάν Βάρδας) από τα Σφακιά μετά τον θάνατο του Π. Μελά ανέλαβε την αρχηγία του αγώνα, άλλοι Καπετάνιοι Κρήτες ήσαν ο Γεώργιος Κατεχάκης (καπετάν Ρούβας), ο Μάντακας κ.α. Οι Μακεδόνες αναγνωρίζουν την προσφορά και το δείχνουν. Εκατοντάδες Κρήτες θα αφήσουν την τελευταία τους πνοή στην Μακεδονική γη.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ

Το "φωτογραφικό ταξίδι" ανακοίνωσε τα εξής σχετικά με τον φωτογραφικό διαγωνισμό:

1.θέμα: Ελληνικό καλοκαιρινό θαλασσινό τοπίο. (θέματα σχετικά με την θάλασσα από την Ελλάδα και μόνο).
2. μέγεθος και ιδιότητες της φωτογραφίας: διαστάσεις έως και 1024x768 (μαζί με το frame) και έως 450kB (οι μετρήσεις θα γίνονται από τις ιδιότητες της φωτογραφίας).
3. χρόνος διαγωνισμού : οι φωτογραφίες μπορεί να αποστέλλονται από 21-7-2009 μέχρι και τις 20 Αυγούστου στο email: kospop@yahoo.gr με την ένδειξη : για τον διαγωνισμό και το όνομα του αποστολέα (όπως είναι στο φωτογραφικό ταξίδι, από το ίδιο email, που δηλώθηκε εκεί, ώστε να γίνεται αντιπαραβολή, για την γνησιότητα της φωτογραφίας του αποστολέα)!
4. Φωτογραφικός τίτλος-όνομα φωτογράφου: Δεν θα υπάρχει τίτλος φωτογραφίας, παρά μόνο ένας αριθμός! Οι φωτογραφίες θα είναι ανώνυμες! Παρακαλώ να μην υπογράφετε, ούτε να υπάρχουν οποιαδήποτε σημάδια, που θα παραπέμπουν στον αποστολέα!
Περισσότερα στο
http://tsoumpasphotogallery.ning.com/forum/topics/ylopoiese-photographikoy

ΟΤΑΝ Η ΣΗΜΑΙΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕ

A BORD DE L' "ASPASIA"

"Ταξίδευες κυνηγημένη από τη μοίρα σου

για την κατάλευκη μα πένθιμη Ελβετία,

πάντα στο deck, σε μιά σαιζ-λογκ πεσμένη, κάτωχρη

απ' τη γνωστή και θλιβερώτατην αιτία.

Πάντοτε ανήσυχα οι δικοί σου σε τριγύριζαν,

μα εσύ κοιτάζοντας τα μάκρη αδιαφορούσες.

Σ' ότι σούλεγαν πικρογέλαγες, γιατί ένοιωθες

πως γιά τη χώρα του θανάτου οδοιπορούσες.

Κάποια βαρδυά, που από το Στρόμπολι περνούσαμε,

είπες σε κάποιον γελαστή, σε τόνο αστείου :

"Πώς μοιάζει τ' άρρωστο κορμί μου, καθώς καίγεται,

με την κορφή τη φλεγομένη του ηφαιστείου!

"Υστερα σ' είδα στη Μαρσίλια σαν εχάθηκες

μέσα στο θόρυβο χωρίς να στρέψεις πίσω.

Κ' εγώ, που μόνο την υγρήν έκταση αγάπησα,

λέω : πως εσένα θα μπορούσα ν' αγαπήσω.

ΤΟ ΠΕΜΠΤΟ ΖΑΛΟ

Κατά την παράδοση, ο Δασκαλογιάννης και οι καπεταναίοι του, αποφάσισαν να κάνουν έναν καινούργιο πολεμικό χορό. Ο Δασκαλογιάννης έστειλε μια επιστολή στον βιολάτορα Στέφανο Τριανταφυλλάκη ή Κιώρο, προσκαλώντας τον στην Ανώπολη για να ετοιμάσει έναν "πυρρίχιο" χορό, ειδικά γραμμένο για τον "πέμπτο ζάλο". Μυστικά, δηλ. του είπε ότι ετοιμάζεται ο πέμπτος ξεσηκωμός εναντίων των Τούρκων και επειδή μιλούσε για χορό χρησιμοποίησε τη λέξη "ζάλο", που σημαίνει βήμα, κρύβοντας έτσι το μήνυμα. Πράγματι, ο Κιώρος πήγε εκεί κι έμεινε έξι μήνες μέχρι την έναρξη της επανάστασης. Με βάση την "πυρρίχια" μελωδία συνέθεσε τη μουσική για τον καινούργιο πολεμικό χορό, ο οποίος σύμφωνα με τις υποδείξεις του Δασκαλογιάννη, έπρεπε να έχει δώδεκα μουσικούς σκοπούς (γυρίσματα) και δέκα βήματα, γιατί όπως είδαμε, δώδεκα ήταν οι αρχηγοί της επανάστασης η οποία αποφασίστηκε στις 10 του 10ου μήνα του 1769. Το χορό που εκτέλεσαν μόνο άνδρες πιασμένοι από τους ώμους, για να συμβολίζουν με αυτό την αλληλοστήριξη, την αλληλοεκτίμηση, την αμοιβαία εμπιστοσύνη και τη συνεργασία, ονόμασαν "το πεντοζάλι" -και όχι "ο πεντοζάλης"- γιατί ήταν το πέμπτο εγχείρημα με σκοπό την απελευθέρωση από τους Τούρκους. Η εξέγερση πνίγηκε στο αίμα, αφού η βοήθεια της Ρωσίας δεν έφτασε ποτέ. Ο ίδιος ο Δασκαλογιάννης και πολλοί από τους στρατηγούς του σκοτώθηκαν, όμως, το "πεντοζάλι", ο χορός της επανάστασης του Δασκαλογιάννη, νίκησε, έζησε, και είναι σήμερα ο διασημότερος χορός της Κρήτης.

Αυτό σαν απάντηση για το απαράδεκτο άρθρο του Βασιλάκη που θα το βρείτε ολάκερο στο
http://sadentrepese.blogspot.com/2009/07/blog-post_06.html

ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Άνθρωποι είναι κάποια μέτωπα και είναι κάποια μάτια,
κάποια είναι χαμόγελα,
κάποια περπατήματα,
κάποια κυματίσματα κορμιών και χεριών παιξίματα
και δασοφυτρώματα μαλλιών και προσώπων λαμπυρίσματα!

Και οι προφήτες κυνηγάτορες των μεγάλων μυστηρίων
θα είδαν και θα γρίκησαν
σε οραμάτων ξάφνισμα
πώς τα κορφοβούνια ταπεινά γέρνουν χαιρετίζοντας,
πώς καλοτυχίζουν οι αετοί κάποια κάποια μέτωπα, άνθρωποι!

Πώς μιλούν τα πυκνολάγγαδα
και τα δροσερά ακρογιάλια
στων κορμιών τα κύματα και στα περπατήματα,
πώς σε λαχταρίζουν τα πουλιά,
των χεριών ω σάλεμα!
Και το μίλημα ύμνος προς εσάς, και η λαχτάρα για σας, άνθρωποι!

Και είναι αυγές που αχνοπεθαίνουνε από κάποια χαμογέλια,
και γυρεύουν κάποτε
τα ηλιοβασιλέματα
πιο μεστό ένα φέγγος υστερνό
από κάποια πρόσωπα, άνθρωποι!
Και των μυστηρίων των τρανών οι προφήτες κυνηγάτορες

τους χορούς των αβυσσόκοσμων
και τις αρμονίες των ήλιων
θα είδαν και θα γρίκησαν
σε οραμάτων ξάφνισμα
σα χορούς καρδιών και στοχασμών,
σαν τραγούδι που έβαλε
μέσα του ένας μουσικός θεός
λόγια από μια γλώσσα ανθρώπινη
ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΗΛΙΟΓΕΝΝΗΤΗΣ

ΔΥΤΙΚΑ ........

....Είναι μάταιο ν’ αντιστεκόμαστε στα σημάδια του παρελθόντος. Υπάρχει, θαρρώ, μια ακτινοβολία, μια μαγική ακτινοβολία που ξεχύνεται από τα αρχαία χώματα που αγωνίστηκαν και υπέφεραν πολύ. Σαν να έχει μείνει κάτι μετά την εξαφάνιση λαών που αγωνίστηκαν, έκλαψαν και αγάπησαν πάνω σε ένα κομμάτι γης. Αυτή η ακτινοβολία από τα περασμένα χρόνια είναι εξαιρετικά έντονη στην Κρήτη. Διαπερνάει τον άνθρωπο από την πρώτη στιγμή που πατάει το πόδι του στο κρητικό χώμα. Έπειτα, μια άλλη συγκίνηση, πιο συγκεκριμένη, τον συνεπαίρνει. Εκείνος που γνωρίζει την τραγική ιστορία αυτού του νησιού τους τελευταίους αιώνες κυριεύεται από συγκίνηση όταν σκέφτεται το σφοδρό αγώνα πάνω σε τούτη τη γη ανάμεσα στον άνθρωπο που μάχεται για την ελευθερία του και τον δυνάστη του που προσπαθεί με λύσσα να τον συντρίψει. Οι Κρητικοί έχουν τόσο πολύ εξοικειωθεί με το θάνατο που δεν τον φοβούνται πια. Υπέφεραν τόσο πολύ επί αιώνες, διαπίστωσαν τόσες φορές ότι ο ίδιος ο θάνατος δεν μπορεί να τους καταβάλει ώστε κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο θάνατος είναι απαραίτητος για το θρίαμβο του ιδανικού τους, ότι στην κορυφή της απελπισίας αρχίζει η σωτηρία. Ναι, είναι σκληρή η πραγματικότητα. Οι Κρητικοί όμως, σκληραγωγημένοι από τον αγώνα, άπληστοι για ζωή, την πίνουν σαν ένα ποτήρι κρύο νερό. «Ε παππού, πώς σου φάνηκε η ζωή;», ρώτησα μια μέρα έναν εκατοχρονίτη γέρο Κρητικό, γεμάτο παλιές πληγές, τυφλό. Καθόταν στον ήλιο και λιαζόταν, στο κατώφλι της καλύβας του. Ήταν περήφανος στ’ αυτιά, όπως λέμε στην Κρήτη. Δεν άκουγε καλά. Τον ξαναρώτησα: «Πώς σου φάνηκε τα εκατό τούτα χρόνια η ζωή, παππού;» «Σαν ένα ποτήρι κρύο νερό, παιδί μου», μου αποκρίθηκε. «Και διψάς ακόμα, παππού;» Σήκωσε το χέρι, σα να καταριόταν: «Ανάθεμά τον που ξεδίψασε!», φώναξε. Να ποιοι είναι οι Κρητικοί, πώς να μην τους κάνω σύμβολο;
Ν.Καζαντζάκης -Συνομιλίες στη Γαλλική ραδιοφωνία με τον Pierre Sipriot, 1957
http://dreamer-angela.blogspot.com/2008/11/blog-post_8465.html

ΧΑΜΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Το σιδεράδικο του Φραγγεδόγιαννη. Φώτο Ανυφαντάκη (πατέρα) 1932 !!

ΧΑΜΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

Το τσαγκάρικο του Ξηρουχοστυλιανού με τα 28 τσιράκια του ! Φώτο Λυγερός 1928

ΕΣΚΟΥΤΕΛΟΒΑΡΙΣΚΩ ΣΑΣ

Εσκουτελοβαρίσκω σας, στη μάχη προκαλώ σας
με δεκαπεντασύλλαβο να φύγει το μυαλό σας!

Για όσους δεν κατέχουνε ίντα 'ναι η μαντινάδα
ας δούνε την περιγραφή σε τούτη την αράδα:

Η μαντινάδα φίλοι μου δεν είναι προχειρότης
Είναι του γέρου η σοφιά κι η αμυαλιά της νιότης!

Όλες τις πίκρες τις χαρές και της ζωής τη γλύκα
στο δεκαπεντασύλλαβο της μαντινάδας βρήκα!

Είναι πικρή μα και γλυκιά,έχει και καλαμπούρι
και τραγουδεί το βάσανο μαζί με το κουσούρι!

Τον Έρωτά της τραγουδεί στο θάνατο αντάμα
και βγαίνει από τη χαρά μα κι απ'το μαύρο κλάμα.

Μαρία Κουτσάκη

Η ΣΙΓΗ

Φωτο : Κίσαμος 1978
Μια Φλόγα είναι ή ψυχή του ανθρώπου· ένα πύρινο πουλί, που πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι σε κεφάλι, και φωνάζει: «Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας δεν μπορεί να με σβήσει !»
Δέντρο φωτιάς γίνεται όλο μεμιάς το Σύμπαντο. Ανάμεσα από τους καπνούς κι από τις φλόγες, αναπαυμένος στην κορυφή τής πυρκα­γιάς, κρατώ αμόλευτο, δροσερό, γαλήνιο, τον καρπό τής φωτιάς: το Φως.
Από την αψηλή τούτη κορυφή κοιτάζω την κόκκινη γραμμή πού ανηφορίζει – τρεμάμενο αιματερό φωσφόρισμα, πού σούρνεται σαν έν­τομο ερωτευμένο μέσα από τους αποβροχάρικους γύρους του μυαλού μου.
«Εγώ», «ράτσα», «ανθρώποι», «γης», «θεωρία και πράξη», «Θεός», όλα φαντάσματα από χώμα και μυα­λό, καλά για τις απλοϊκές καρδιές πού φοβούν­ται, καλά για τις ανεμογκαστρωμένες ψυχές πού θαρρούνε πώς γεννούνε.
Από που ερχόμαστε; Πού πηγαίνουμε; Τι νόημα έχει τούτη η ζωή; φωνάζουν οι καρδιές, ρωτούν οι κεφαλές, χτυπώντας το χάος.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Πολλοί φίλοι από την Αμερική και τον Καναδά μας βλέπουν τον τελευταίο καιρό, τους ευχαριστώ και θέλω να τους παρακαλέσω αλλά και να τους προσκαλέσω να μου στείλουν φωτογραφίες παλιές από την Κίσαμο. Θα ήταν ότι το καλύτερο πρώτα να δημοσιευτούν αυτές οι σπάνιες φωτογραφίες τους, αλλά και να φυλαχτούν μιας και στις επόμενες μέρες θα δοθούν οι 5800 περίπου φωτογραφίες που κατάφερα να συλλέξω στα 8 χρόνια που ασχολούμαι με αυτές στο Ιστορικό αρχείο Κρήτης.

Όποιος θέλει ας μου στείλει φωτογραφίες στο saska1960@hotmail.com

ΝΑΥΤΙΚΗ ΒΔΟΜΑΔΑ 1972

Η Ναυτική Εβδομάδα καθιερώθηκε να εορτάζεται από το 1933 με εκδηλώσεις που γίνονται σε ολόκληρη την Ελλάδα, χωρίς αναφορά σε κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός. Οι ρίζες της Ναυτικής Εβδομάδας είναι καθαρά ελληνικές και πηγάζουν από την αρχαιότητα όταν στις παραλιακές πόλεις εορτάζονταν με ξεχωριστή επισημότητα τα ‘’Δελφίνια’’, τα ‘’Πλοιοθέσια’’, τα ‘’Κυβερνήσια’’ και τα ‘’Ποσειδώνια’’. Στη διαδρομή της ιστορίας της Ελλάδας, η θάλασσα αποτέλεσε τον υγρό στίβο των πιο αποφασιστικών αγώνων της φυλής μας για την εξασφάλιση και διατήρηση της ανεξαρτησίας της πατρίδος και την ανάπτυξη και διάδοση του ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού. Ο παραδοσιακός δεσμός του ‘Έλληνα με τη θάλασσα που ξεκινά από τα βάθη της ιστορίας είναι ακατάλυτος. Η θάλασσα υπήρξε ανέκαθεν πηγή φωτεινών εμπνεύσεων και βιοτικής δραστηριότητας.

ΚΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΣΤΡΩΜΕΝΗ

Μα ‘γω θωρώ την τάβλα μας κι είναι καλά στρωμένη

Με μόσκους και με ζάχαρες και με τα κυπαρίσσια

Με γειε΄ς του ‘που την έστρωνε κι απού ‘βανε μαντήλι

Κι απου την εμαργιέλωνε τριγύρω με τα πιάτα

Και του καιρού χαρούμενους και καλοκαρδισμένος

Να τρώμε και να πίνουμε να γλυκοτραγουδούμε

ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΤΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ

Tου Κύκλου τα γυρίσματα, που ανεβοκατεβαίνουν,
και του Τροχού, που ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνουν·
και του Καιρού τα πράματα, που αναπαημό δεν έχουν,
μα στο Kαλό κ' εις το Kακό περιπατούν και τρέχουν·
και των Αρμάτω' οι ταραχές, όχθρητες, και τα βάρη,
του Έρωτος οι μπόρεσες και τση Φιλιάς η χάρη·
αυτάνα μ' εκινήσασι τη σήμερον ημέραν,
ν' αναθιβάλω και να πω τά κάμαν και τά φέραν
σ' μιά Κόρη κ' έναν ’γουρο, που μπερδευτήκα' ομάδι
σε μιά Φιλιάν αμάλαγη, με δίχως ασκημάδι.
Κι όποιος του Πόθου εδούλεψε εις-ε καιρόν κιανένα,
ας έρθει για ν' αφουκραστεί ό,τ' είν' εδώ γραμμένα·
να πάρει ξόμπλι κι [α]ρμηνειά, βαθιά να θεμελιώνει
πάντα σ' αμάλαγη Φιλιάν, οπού να μην κομπώνει.
Γιατί όποιος δίχως πιβουλιά του Πόθου του ξετρέχει,
εις μιάν αρχή [α' βασανιστεί], καλό το τέλος έχει.
Αφουκραστείτε, το λοιπόν, κι ας πιάνει οπού'χει γνώση,
για να κατέχει κι αλλουνού απόκριση να δώσει.

ΟΙ ΖΕΡΖΕΒΟΥΛΗΔΕΣ

Kύκλο με μαυρομάνικο μαχαίρι θα χαράξω
κι ένα σταυρό καταμεσίς χάμαι στη γης θα γράψω.
Nα κάτσω απάνω στο σταυρό να μη ξαναταράξω
και ξαργουτού τη λύρα μου ανάποδα να πιάσω.
... Nα ’ρθουν οι ζερζεβούληδες, χίλιοι καλικατζάροι,
κι ο κάθα εις να πολεμά τη λύρα να μου πάρει.
Nα με ρωτού, να μη μιλώ μηδ’ άχνα να μη βγάνω,
να λένε, να μου τάσσουνε, το γ-κουζουλό να κάνω.
... Στην υστεργιά ένας κουτσός, γέρου διαόλου κάρτσα,
θα μπαϊλτίσει να γροικά τση λύρας μου τα φάλτσα
κι ωσά ντόν όφι θα χυθεί τη λύρα να μ’ αρπάξει,
σ’ ένα χαράκι θ’ ανεβεί αντίκρυτα να κάτσει.
N’ αρχίξει ο γέρο δαίμονας απόσιγα να παίζει,
να βγάνει η λύρα κοντυλιές ωσά ντο πετιμέζι.
Nα ξεσταθού ντ’ αερικά και το διαολομάνι,
να στέσου μέγα πατιρντί και γλέντι μάνι - μάνι.
... Kι εγώ θα κάθομ’ άπραγος μα και τρουλαφχιασμένος
να ιδώ και ν’ αφρουκάζομαι πως παίζει ο ξορκισμένος.
Nα κλέφτω τα τσακίσματα, τη γλύκα του σκοπού ντου,
του δοξαριού το γύρισμα, το σείσμα του χεριού ντου.
Nα μάθω χίλια μυστικά ώστε να ξημερώσει,
να φύγου ντα δαιμονικά κι ο τόπος να μερώσει..

Ο ΞΕΓΝΟΙΑΣΤΟΣ

“Εδά και κάμποσους χρόνους ο Κρητικός έπαψε να λαγοκοιμάται στη Μαδάρα με τ’άρματα στο πλάϊ ντου. Ξέγνοιαστος θέτει στ’απαλό ντου στρώμα, τάξε πως στειρέψανε οι πίβουλοι και οι κουρσάροι. Κι έτσι αποστραβωμένος ο έρμος δε θωρεί τον μασκαρεμένο κατακτητή, που ωσάν και τον όφη ουλημερίς σέρνεται στα πόδια ντου. Και τ’ορμηνεύγει ήντα να τρώει, να πίνει, να φορεί, ήντα λογής να μιλεί και να γλεντίζει. Και άρχοντα τονε κάνει στο σπιτικό ντου και φαμέγιος ντου καταστένεται. Θεριό που δεν παλεύγεται με τουφέκια και σπαθιά. Την κεφαλή να του κόψεις, η ουρά θα τυλιχτεί στο λαιμό σου. Το κορμί να του κάψεις, η φωθιά θα γαήρει να σε κάψει. Άλλο δε σ’απομένει Κρητικέ, όξω να το κάψεις με το φώς του πολιτισμού σου. Τη μουσική, τα τραγούδια, τσι χορούς, την εμιλιά, τη θρησκεία και τα χούγια σου. Απού φέγγει πλιά’που δέκα ήλιους. Και τσ’οχθρούς σου αμπώθει στα γκρεμνά και στα φαράγγια. Ώς το’καμες, όντε δε φελούσαν τ’άρματα ουλωνώ απ’εβουλήθησαν να σε μαγαρίσουν. Βάνε αντισκάρι όντε γροικάς «αναβίωση», «αναπαράσταση», «αναπαλαίωση», «διασκευή». Κι αυτά λόγια του όφη!”
http://www.cretan-music.gr/

ΤΑ ΕΠΑΘΛΑ .....

Η ιδέα του “Ευ Αγωνίζεσθαι” πρέπει να είναι πανταχού παρούσα σε όλους τους τύπους του αθλητισμού ανεξαρτήτως ηλικίας των μετεχόντων, όπως επίσης να εφαρμόζεται στην Φυσική Αγωγή των παιδιών και των εφήβων. Τα σχολεία, τα κολέγια και τα Πανεπιστήμια έχουν μεγάλη ευθύνη στο να προάγουν την ιδέα του Φίλαθλου Πνεύματος, ενώ οι αθλητικοί σύλλογοι θα πρέπει επίσης να δίνουν έμφαση στο “Ευ Αγωνίζεσθαι” μέσω των προπονητικών τους προγραμμάτων, των αγώνων και της κοινωνικής ζωής.” (Από το Μανιφέστο της Διεθνούς Επιτροπής Φιλάθλου Πνεύματος, CIFP)


Γυμναστικές επιδείξεις 1975 Καστέλι Κισάμου. Δημοτικές και στρατιωτικές αρχές έτοιμες για τις απονομές των... ευ αγωνίζεσθαι !!