δεν μπορεί να τα 'χει χαμένα
δεν μπορεί να τρέχει στις ταβέρνες
και να πίνει κρασί.

σβήνουν της καρδιάς τα φαρμάκια
και φωνάζω μέσ' απ' τη ψυχή μου
αγάπη μου χρυσή.

στον κόσμο που βρέθηκα τα πάντα βαρέθηκα
αγάπες και πίκρες και φαρμάκι.

μου φέρνει μιά ζάλη μέσα στο μυαλό
και τότε ξέρω να χαμογελώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου